insanlar açlıktan ölmektedir.

Osmanlı zamanında Selanikle birlikte ülkenin en büyük liman kenti olan İzmir’de 1930 yılında açlıktan insanlar ölüyor.” Tarımsal Devrim Yaptık” diyen ve bunu destekleyen bir zihniyetin ” Tarım Bölgesi’ diye tabir edilen bir vilayetinde insanlar ölüyor..
…Bunlar bir yana, o devir salt maddi açıdan bile perişan bir devirdir ..
Mesela 1930 ‘ lu yılların Türkiyesi’nde ,İzmir Urla gibi bir Ege şehrinde bile insanlar açlıktan ölmektedir.Kefen bezi yokluğunda ,ölülerin kefensiz gömülüp gömülmeyeceği Diyanet İşleri Başkanlığ’ndan sorulmaktadır.
Taşköprü Müftülüğüne hitaben ”Diyanet İşleri Reisi Şerafettin Yaltkaya” imazsıyla yayınlanan bir fetvada ( 16.11.1942 tarihi ve 153 sayılı) pamuklu,yünlü,ipekli herhangi beyaz bir bezin kefen olarak kullanılabileceği bidirilmektedir”
Görüldüğü gibi bir kıyı şeridi şehrinde insanlar açlıktan ölüyorlar ve kefen bulmakta bile zorlanıyorlar.Bu yüzden diyanetten fetva istiyorlar.
”Ortalama bir memurun aylık maaşı 50 lira civarında olduğu bu dönemde , çağdaşlaşma yolunda 75.000 lira gibi büyük paralar harcanarak HEYKELLER dikilmiştir”
KAYNAK (Yavuz Bahadıroğlu – Kayıt Dışı Tarih S. 234)
Yorum Gönder